 |
Frelsissöngurinn |
Lucius Banda er þekktasti tónlistarmaður Malaví. Hér með
Frelsissönginn stórbrotna og við sýnum hinar ýmsu ásjónur landsins með.
|
Stóra jólabarn |
Það er myndarbolti sem þenur vogina á spítalanum sem Íslendingar byggðu við Apaflóa. Hjúkkurnar standa ánægðar hjá enda ekki alltaf sem svona stóra krakka rekur á fjöru ungbarnaeftirlitsins. En það hafa verið góðir tímar og mamma með brjóstið til reiðu eins og sjá má. Sjá myndband um verkefni Íslendinga í Malaví
hér.
|
Gullna stundin |
Ljósmyndarar kalla það gullnu stundina, þegar hin skæra Afríkusól er loksins að setjast og samspil ljóss og skugga verður efni í myndir. Þessi gíraffi virtist meðvitaður um þetta gullna hlutverk sitt þar sem hann stillti sér upp fyrir vélina.
Þá voru þessir bavíanr hinir rólegustu og létu sólarljósið teikna sig í graslendinu enda um nóg annað að hugsa en hvernig þeir tækju sig út á internetinu.
|
Uppţvottur viđ vatniđ |
Búin að vaska upp og á heimleið með eldhúsáhöldin.
|
Heimilisvinir |
Einhvern tíman var sungið á Íslandi: Rokkarnir eru þagnaðir. Hjá okkur er það froskarnir eru þagnaðir, loksin! Hvílík læti um fengitímann. En heimilisvinum fækkar ekki við það. Leðurblakan í stofunni var borin út án viðhafnar, en þessi náungi fékk að leika lausum hala á veröndinni þegar búið var að loka gluggum. Gæti reyndar verið góður á pönnuna!
|
Inn í sólsetriđ |
*
Fuglarnir baða sig í síðdegissólinni og ná sér í snarl á leirunum stórfljótsins sem rennur um Luwanda garðinn í Zambíu.
|
Ein tönn |
Hann er frægur að endemum í Liwonde garðinum í Malaví, þessi eintennti fíll sem kallaður er ,,Vandmál". Hann á það til að kasta sér í sundlaugina við eina stóra gististaðinn í garðinum og lætur sér fátt fyrir brjósti brenna. En einhvern tíman kom hann sér í vanda sem leiddi til þess að önnur tönnin losnaði, hin er með þeim glæsilegri sem gerast.
|
Konur og buxur |
Það þarf ekki húsnæði til að opna fataverslun. Næsta tré er nógu gott til að sýna fjölbreytt úrval af tískufatnaði - Karnabær hvað?
|
Fíllinn etur |
Hádegisverður. Það þarf að hafa fyrir hlutunum ef maður er fíll. Fílar þurfa tugi kílóa af laufi og grasi daglega og eru ekki sérlega orkunýtnir. 44% af því sem þeir eta nýtast til að viðhalda krafti í búk sem vegur oft meira en tonn, meira en helmingur gengur niður af þeim án þess að meltast í frumstæðu meltingarkerfinu. Maginn er einn stór gámur. Það má því ekki dvelja lengi við án þess að matast.
|
Sitja saman |
Alnæmissjúkir sitja saman - og standa saman. Þetta er stuðningshópur smitaðra í einu litlu þorpi í sveitinni í Malaví. Þau sem bera HIV veiruna koma saman, ræða málin, veita stuðning og segja að sér líði betur fyrir vikið. Rauði kross Malaví kemur þessum hópum á laggirnar og veitir þeim styrk og aðstoð til að bæta lífið. Þau ræða næringarmál, bestu leiðir til að styrkja ónæmiskerfið, og rækta grænmeti í garði skammt undan - til að hafa hollan og góðan mat.
|
Hamingjusöm fjöskylda |
Litli stúfur ætlar sér að komast hátt! Flóðhestafjöskyldan er nánar tiltekið einn stór og frekur tarfur með allar kýrnar í kringum sig. Og afkvæmin. Þau halda saman og í vatninu líður þeim vel. Félagskerfi flóðhesta er flókið, en þeir ,,merkja" sér yfirráðasvæði með þvagi sínu í vatninu. Á landi dreifa þeir saur sínum með því að sveifla dindlinum hratt eins og spaða meðan þeir skíta, þannig verður öðrum ljóst hver ræður þar! Þeir fara á land á nóttunni og háma í sig gras. En vei þeim sem lendir á milli flóðhests á landi og vatnsins sem hann býr í. Hann ærist af ótta og klippir hvað sem er í sundur með ógnarmiklum kjafti sínum. Hleypur hæglega uppi mann á flótta. Flóðhestar eru mannskæðustu dýr Afríku á eftir moskítóflugunni sem ber malaríu.
|
Uppţvottur |
Þessi myndarlega húsfrú tekur uppvaskið með sér niður í fjöru vatnsins til að skola af. Húsin í þorpinu hafa ekkert rennandi vatn. Það kemur úr brunnum með handdælum. Ef þeir eru þá til staðar. En þetta er fljótlegra. Ef vatnið kemur ekki til uppvasksins kemur uppvaskið til þess. Þróunarsamvinnustofnun vinnur nú að gerð brunna og borhola sem veita eiga 100.000 manns aðgang að hreinu vatni í innan við 500 metra fjarlægð frá heimili. Kostnaður? Á bilinu 1500-2000 kr. á mann sem verkefnið nær til.
|
Múrsteinavertíđ |
Múrsteinavertíðin stendur nú sem hæst í Malaví. Leirinn er unnin úr jörðu, hann mótaður í heppilega byggingarsteina og svo hertur í eldi. Sem sjá má er hlaðin vegleg stæða og opin neðst á henni eru eldhólf. Væn eldiviðarstæða er komin við hlið múrsteinanna og nú er hægt að hefjast handa: fíra upp og innan tíðar verður hægt að byggja einbýlishús.
|
Í ljósaskiptunum |
Á heimleið eftir langan dag. Malavískar konur bera þungar byrðar og einkum á höfðinu.
|
Veftímarit - áskrift |
|
Ţrjár á veginum |
|
Ferđamenn í Afríku |
Ferðamannaparadísin Namibía með Íslendingum í
heimsókn.
|
Ţurrka vćngina! |
Smá hlé á regntímanum og tækifærið notað!
|
Skreytt til hins ítrasta |
Fingurgull, eyrnalokkar og pinnar í eyrum, gull í framtönnum og svo þetta magnaða bros og augnaráð. Flottara verður það ekki.
|
Fegurđ í auđninni |
Töfrastundin er hún kölluð, klukkustundin fyrir sólsetur. Þá á maður að finna afvikinn stað og dvelja einn með hugsunum sínum. Þessi kusu að vera tvö með draumalandinu.
|
Sex kvenna menn |
Himbakarlar geta vel átt margar konur, allt upp í sex hef ég heyrt. Ég sagði þeim að íslenskir karlar mættu líka eiga sex konur - bara ekki allar í einu. Þeim fannst það ekki slæmt.
|
Dýrđin dýrđin |
Erfðaprinsinn á sléttunni. Verðandi konungur dýranna. Algjörlega sáttur meðan mamma lúrir.
|
Gírafar drekka |
Í kvöldsólinni nálgast þeir vatnsbólið ofurhægt og loksins eftir langa mæðu þora þeir að færa sundur framlappirnar og teygja sig í langþráða svölun. Þeir sjást ekki í myrkrinu en skugginn á roðagylltu vatninu kemur upp um þá þar sem þeir standa á haus.
|
Taktu mynd! |
Auðvitað máttu taka mynd! Bestu kveðjur.
|
Félagslyndur fugl |
Félagslyndi vefarinn er fugl sem býr í sambýli eins og þessu, allt upp í 200 fuglar saman.
Við sjáum stuttmynd um þetta fjölbýli fuglanna.
|
Minjar um gamla tíma |
Þjóðverjar ,,áttu" Namibíu og reistu þetta hús í þjóðleið, á því stendur ártalið 1908. Um það bil sem Íslendingar fengu heimastjórn fengu Namibíumenn þýskan arkitektúr í bæjum og úti á mörkinni. Hér gistu lestir á leið frá ströndinni inn í land.
|
Draugakastali? |
Eins og draugakastali í eyðimörkinni. En er 5* hótel fyrir þá sem koma vopnaðir fimmtíuþúsundkalli fyrir eina nótt með kvöldverði fyrir 2.
|
Strútur á veginum |
Strúturinn setur svip á landslagið víða í Namibíu. Þessar matarmiklu skepnur geta orðið 2 metrar á hæð og hlaupa hvern þann mann uppi sem þeim er í nöp við, sem er ekki oft. Venjulega eru þetta meinleysisgrey sem forða sér rólega ef maður kemur nærri. Þeir gera sér ekki merkileg hreiður. Þetta er álíka merkilegt og kríuhreiður heima, bara heldur stærra. Hola eða dæld á stærð við borstofuborð að flatarmáli, sem þeir róta til og móta eftir sköpulaginu í liggjandi stöðu, engin strá, engin dúnn. Bara þægileg dæld í vegarkanti þar sem þeir verpa 15-20 eggjum. En vei þeim sem kemur nálægt þegar verja þarf ungana. Þessi hér að ofan var ekkert að flýta sér þegar okkur bar að. Bað okkur með látbragðinu að slappa af.
